WAT IS KOPP?

KOPP staat voor kind van een ouder met psychische problemen. Ben je opgegroeid in een gezin waarin één of beide ouders te kampen had met bijvoorbeeld depressies, een bipolaire stoornis, psychoses of andere psychische aandoeningen? Dan ben je een KOPP-kind. 

Waarom ik vind dat er meer aandacht moet zijn voor KOPP-volwassenen

Ook KOPP-kinderen worden groot. En terwijl er in de kindertijd vaak nog wel aandacht voor is – bijvoorbeeld vanuit reguliere GGZ – verdwijnt die zodra KOPP- kinderen ouder worden. En dat terwijl er in Nederland naar schatting zo’n 900.000 kinderen opgroeien met een ouder met psychische en/of verslavingsproblemen. Al deze kinderen worden ooit volwassenen, en een deel van hen krijgt zelf weer kinderen.

Helaas is het zo dat KOPP -en KOV -kinderen een grotere kans hebben om zelf ook psychische problemen te ontwikkelen – dat hoeft niet natuurlijk. Maar bepaalde aandoeningen zijn erfelijk en soms maakt je jeugd je simpelweg extra gevoelig voor depressie, of ontwikkel je bepaalde overlevingsmechanismen die je later vooral in de weg gaan zitten.  Daarom ben ik van mening dat er aandacht en erkenning mag zijn voor KOPP-volwassenen.

Zelf groeide ik op met een moeder met een bipolaire schizo-affectieve stoornis, wanen en psychoses. Mijn vader kampte met een alcohol verslaving. Ik ben dus een KOPP én een KOV kind.

 

Hier lees je mijn verhaal

Trauma is not what happens to you. Trauma is what happens inside you, as a result of waht happens to you. 

– Gabor Mate 

Overlevingsmechanismen

Natuurlijk is het ene KOPP-kind het andere niet. En elke situatie is weer anders. De mate waarin je als kind last had van de problemen van je ouders hangt van veel factoren af – zoals hoe oud je was toen de problemen begonnen, of er een stabiele ouder was om je op te vangen, of het gezin een netwerk had om op te leunen en welke plek je binnen het gezin innam. Een oudste dochter kreeg bijvoorbeeld veel verantwoordelijkheden op haar schouders. Een jongste dochter maakte zich misschien juist onzichtbaar om het thuis niet nog moeilijker te maken. Toch zijn er patronen die voor veel KOPP-ers herkenbaar zijn.

Veel voorkomende patronen:

 

  • Je bent voortdurend alert op de stemming en sfeer van de mensen om je heen
  • je vindt het heel moeilijk om nee te zeggen
  • je vindt het lastig je eigen behoeften aan te geven – of je weet niet eens wat je eigen behoeften zijn
  • je reageert soms harder dan je wil op je eigen kinderen – en je begrijpt niet waarom
  • hoe hard je ook je best doet – en dat doe je! –  het voelt altijd alsof je tekortschiet
  • stilzitten voelt niet veilig, maar je bent zo ontzettend moe
  • het duurt heel lang voordat je iemand durft te vertrouwen
  • je cijfert jezelf weg

Als je dit zo leest, zal het je niet verbazen dat burn-out op de loer kan liggen!

 

Het goede nieuws is dat dit veelal aangeleerd gedrag is. Een patroon is simpelweg gedrag dat je zo vaak geoefend hebt dat dat het het automatisme is geworden. Dat betekent dus dat je het ook weer kunt veranderen. Dat gaat niet vanzelf, en kan moeilijk zijn. Maar het is het waard.

En dan nog iets waar je vaak maar weinig over hoort – patronen zijn ook niet alleen maar negatief! Wanneer je alert bent op de stemming van anderen ben je ook opmerkzaam, je bent vaak een attente vriendin, iemand die anderen goed kent.

Je bent waarschijnlijk ook een heel bewuste ouder, je wil je kind omringen met liefde en stabiliteit want je weet hoe het is als dit ontbreekt. Maar dat maakt het ook extra lastig wanneer dit niet altijd even goed lukt. Schuldgevoel ligt dan op de loer, en ook dat oude gevoel dat het allemaal aan jou ligt. Maar ouderschap is voor iedereen een enorme uitdaging – laat staan voor iemand die geen goed voorbeeld heeft gekend. Het eerste dat ik je dan ook wil meegeven is; wees mild voor jezelf. Het is oké als het niet altijd goed gaat. Dat gaat het echt bij niemand! KOPP-moeders zijn vaak ontzettend streng voor zichzelf. Maar de boodschap die we daarmee onbewust kunnen uitzenden is: alles moet goed gaan in dit gezin, anders zegt dit iets over mij.

Wat je kunt doen

KOPP-moeder zijn kent extra uitdagingen, en daarom is zelfzorg extra belangrijk. En daarmee bedoel ik niet dat je jezelf eens extra lekker verwent – al kan dat ook geen kwaad zo nu en dan.  Het gaat over jezelf leren kennen. Het herkennen van de signalen dat je in je patroon bent geschoten, en leren hoe je daar weer uitkomt. Het gaat over een leven creëren waarin structureel ruimte is voor jou en voor ontspanning van je systeem. Dit mag je heel serieus nemen.

Als kind heb je veel te vaak onder spanning gestaan Hierdoor is ‘gespannen zijn’ als het ware een fysiek patroon geworden. Na alle therapieën die ik zelf gevolgd heb, was het daarom juist het lichaamswerk dat voor mij het grote verschil heeft gemaakt. Want een fysiek patroon doorbreek je niet alleen door inzicht – dat doorbreek je door diepe, echte ontspanning. 

ERKENNING en HULP VRAGEN

Ik schreef een gebed voor KOPP-moeders. Je mag namelijk om hulp vragen, je hoeft het niet meer alleen te doen.

WIE BEN JIJ?

Een oefening om weer even terug te keren naar wie jij bent, naar wat jij leuk vind, en hoe jij de tijd vergeet. Doe hem regelmatig, en juist ook wanneer het leven vol is. 

ONTSPANNING

Ontspanning vinden in het alledaagse kan een uitdaging zijn. Daarom een oefening om je zenuwstelsel te kalmeren in 3 minuten. Iedereen heeft 3 minuten, toch?

ARE YOU READY FOR ANY PROGRAM LIKE THESE ?

Please tell me more about your special day and send your message.

INQUIERE FOR MORE DETAILS

THE LATEST

The latest from the blog

Dit zijn 5 signalen dat jij vast zit in een oud patroon

Dit zijn 5 signalen dat jij vast zit in een oud patroon

door | okt 21, 2020 |

Je doet zo je best. Je leest boeken over opvoeding. Je probeert bewust te zijn. Je wil het anders doen dan jouw ouders. En toch voelt het soms alsof je vastloopt. Alsof er iets in je zit dat je tegenhoudt, ook al weet je precies wat je zou willen doen. Als kind van...